Wat is er aan de hand?
Er is iets aan de hand in bestuurlijk Haarlemmermeer waar we de vinger niet achter krijgen.
Als je dat constateert, ga je nadenken en erover praten. Binnen en buiten. Probeer je de context te schetsen. Zicht te krijgen op omstandigheden. En kom je tenslotte tot de volgende, wankele conclusies:

Geen kwade opzet
Laat ik vooropstellen dat we niet uitgaan van het opzettelijk frustreren door het college van verzet door inwoners en/of raadsleden tegen beleidsplannen in algemene zin. We gaan ook niet uit van persoonlijke voorkeuren van collegeleden om daardoor kritische geluiden uit de samenleving en de gemeenteraad in hun kiem te smoren.
Maar de aaneenschakeling van verrassingen en het star vasthouden aan ingezet beleid – ondanks forse tegenspraak – kunnen geen spontane omstandigheden meer zijn.

Enkele recente voorbeelden

  • – Kritische geluiden uit de raad over geluidsnormen voor nieuwbouw in De Parken.
    Met het oog op een aanstaande Duinpolderweg die zonder twijfel voor nog meer geluidsoverlast zou zorgen. Zover was het allemaal nog niet volgens de portefeuillehouder. En nog geen maand later ligt er een uitgewerkt plan op tafel over de uitbreiding van de Bennebroekerweg tot de hoofdverkeersader Duinpolderweg;
  • – Transport van met PFOS vervuilde grond naar Rijsenhout.
    Dat kan allemaal omdat deze grond minder vervuild is dan de grond die al in Rijsenhout ligt. Om min of meer bij toeval en na aandringen, van de Provincie te moeten horen dat de reeds aanwezige grond ernstig is vervuild. Zeer verontrustend trouwens.
    Een eigenmachtig door het college opgestelde Beleidsregel met lagere besmettingswaarden (afwijkend van die van Provincie en van het advies van het RIVM) die dat mogelijk maakt. Dus waar zeuren we over?
    Een college dat deze Beleidsregel vaststelt en er voor kiest om deze niet met de gemeenteraad te bespreken, ondanks uitgesproken ongerustheid van sommige raadsleden over vervuilde grond die wordt toegepast in PARK21. De Beleidsregel enkel publiceert ter informatie voor de gemeenteraad, die weer eens even niet oplet en verzuimt de vraag de stellen: ‘voor welke specifieke grondverplaatsingen heeft u dit nodig’?
  • – Vliegbewegingen Schiphol.
    Halfslachtige berichten als er kritische vragen in de gemeenteraad worden gesteld over een mogelijke uitbreiding van vliegbewegingen van Schiphol. Om precies te weten hoe het ervoor staat moet je als gemeenteraadslid een studie maken over de afspraken aan de Alderstafel, de krant goed lezen aangaande hints over uitbreiding door het college, de woorden van de Minister zorgvuldig analyseren en rondbellen met stakeholders. Conclusie: Schiphol gaat groeien. Ondertussen houden goedbedoelende raadsleden een pleidooi over het ‘meegeven van kaders’ aan het college;
  • – Een ambitieus nieuwbouwplan in Wickevoort.
    Kritische opmerkingen uit buurgemeenten, met name wethouder Hooij van Heemstede. Vragen uit de raad over de verkeersafwikkeling die is becijferd op oude gegevens. Van alles wat. Met als antwoord dat het college wil vasthouden aan het bestemmingsplan om het project mogelijk te maken. En daarmee is het ongeveer wel gezegd;
  • – Gisteren een interessante bijeenkomst over het nieuwe raadshuis.
    Om vervolgens met twijfels terug te komen of we wel rekening houden met een aantal belangrijke zaken. De ‘organische’ toegang tot het winkelcentrum. De noodzakelijke (loop)verbinding tussen winkelcentrum en het raadhuisplein. Waarom wordt de nieuwbouw niet net zo hoog gebouwd als boven de bioscoop? Dit kan toch tegen relatief gunstige kosten. Dat levert extra woningen op. We hebben nu eenmaal hoge woningnood en ruimte voor woningen moet in stedelijk gebied worden gezocht. Is het verkeersplan voor met name voetgangers en fietsers) wel zo slim rond het nieuwe raadhuis?
    Met als tegenwerping van het college dat we de ‘beeldkwaliteit’ niet moeten verstoren en dat de reguliere parkeernormen voor bewoners dan niet kunnen worden gehaald. Terwijl er ik weet niet hoeveel bussen het Van Stamplein aandoen en we ietsjes verderop – in Beukenhorst-West – bij de nieuwbouw lagere parkeernormen gaan hanteren met als argument dat het openbaar vervoer daar zo goed is geregeld;
  • – Voorschotje op de nabije toekomst: PARK21.
    De ‘leisure zone’ waar planvorming al in een verder gevorderd stadium moet zijn. Willen we dit wel op deze manier? Daarbij, mocht Haarlemmermeer het niet willen, dan willen Amsterdam en de MRA dit wel. Als opvang van het overschot van toeristen uit Amsterdam. De parkaanleg met heuvels, waarvoor vervuilde grond uit Amsterdam wordt aangevoerd. Heeft dit ook een connectie met de Beleidsregel? Hoe zit het met de afspraken met omliggende agrariërs? Welke opties zijn er om een snippertje aan de rand van het park te gebruiken als afvoerweg van de Duinpolderweg/Bennebroekerweg om zo inwoners van Aquaradius en scholieren van het Haarlemmermeers Lyceum te ontlasten?
  • – Eergisteren nog een goed contact gehad met een ondernemer uit Lisserbroek.
    Die door de nieuwbouwplannen in het nauw dreigt te raken. Waarbij we ons afvragen of de ondernemersvereniging wel tijdig werd betrokken? Vervolgens een artikel in de krant en ingezonden brief van de ondernemer. Schriftelijke vragen van de HAP die erop dook. Prima! Maar wij komen er zeker ook nog op terug.

Wat is de oorzaak? Tweeledig
Het college zit gevangen in haar tomeloze ambities. Ook gevangen in grote en grootse plannen die je als gemeente niet zelfstandig kan uitvoeren maar waar je ontwikkelaars, investeerders en exploitanten voor nodig hebt. Ambities die niet alleen uit de koker van de gemeente zelf komen. De immense druk door regionale afspraken. Het niet willen achterblijven in de vaart der volkeren. Versneld moeten bouwen en uitbreiden, wat de gemeenteraad overigens onderschrijft gelet op de woningnood. Stimuleren van internationale bedrijvigheid en hiermee werkgelegenheid. Schiphol en haar capaciteitsproblemen. Tal van complexe uitdagingen en hoge externe druk nopen het college tot strategisch manoeuvreren. Een nette term voor ‘het een beetje handig over de bühne brengen’.

Nota’s, raadsvoorstellen, begrotingen, meerjarenplannen worden, met gebruik van mooie namen, in stukken geknipt. Met tal van onderlinge verwijzingen en samenhang. En vervolgens in hapklare brokken aan de gemeenteraad voorgeschoteld. Als je eenmaal de ene brok hebt opgekauwd, dan moet je de volgende brok ook wel doorslikken. Want het zijn onlosmakelijke zaken. Dit wordt de raadsleden tijdens debatten meermaals door het college ingewreven: “Ja, dat kunt u wel vinden. Maar in 20.. heeft u al ingestemd met …“.
Het vervelende is, dat dit feitelijk juist is. Het college heeft kennis van het grote plaatje en biedt strategisch brokje voor brokje aan. De gemeenteraad staat per definitie op achterstand omdat hij de onderlinge samenhang niet kan overzien.
We hebben een kleine studie gemaakt van wat dossiers. Bijvoorbeeld wanneer ze werden aangeboden aan de gemeenteraad. Welke dwarsverbanden voor de goedwillende raadsleden zichtbaar waren. Wanneer de raadssessie plaatsvond. Wanneer iets ter stemming werd gebracht.

De uitkomst? Ik zal me beperken tot de kwalificatie ‘opmerkelijk’.

Wij begrijpen heel goed dat iedere frustratie, vertraging, wijziging of afkeur problemen oplevert en geld kost. Concept-afspraken met stakeholders op scherp zet. Al veel ambtelijke capaciteit dus geld is ingezet om tot voorliggende stukken te komen. Er moet dus een klap op gegeven worden.
Er geen tijd is om lang te zitten soebatten over geneuzel in de marge. Want dat is de indruk die we te vaak krijgen als er weer een nietszeggend, verwarrend, niet ter zake doend debatje wordt gevoerd in de gemeenteraad.
Om nog maar te zwijgen over participatie. Je zou er toch doodmoe van worden als college? Maar dat is een cynische opmerking, zoals u begrijpt.

Dat brengt ons bij de tweede oorzaak
De gemeenteraad is niet aan de bal. Behalve natuurlijk de raadsleden van de coalitie.
Het is een groot compliment waard dat betrokken raadsleden toch regelmatig de vinger weten te leggen op kritische punten. Vanuit hun eigen expertise of belangstelling toevoegingen doen die wel degelijk kleur en smaak van beleid verbeteren. Of in ieder geval het college aansporen oog te hebben voor mogelijke negatieve uitwerkingen van beleid.
Maar te weinig. Vaak ook te laat. Of ongecoördineerd. Omdat partijbelangen in het oog moeten worden gehouden. We al bewegingen zien waarbij wordt voorgesorteerd op coalitiedeelname en wethouderschap na november 2018.

Er geen sprake is van constructieve oppositie. Het gaat te vaak nergens over. Totdat. En dan is er een minicrisis. Die met hetzelfde gemak weer de kop in wordt gedrukt door een plotselinge ommezwaai. Een prima functionerende coalitie die vooraf met de portefeuillehouder van de eigen partij voorsorteert bij moeilijkheden voor het college.

Dus
Constructieve onvrede zonder taboes. Het zijn maar woorden.
Belangrijker is dat de weg die nu werd ingezet door Politiek STERK, blijkt te lonen. Luisteren naar de geluiden van inwoners en ondernemers. Studeren op de dossiers al is het ‘a hell of a job’. Vervolgens aan de kaak stellen wat scheef zit, anders kan of van tafel moet. Tegelijkertijd mét het aandragen van alternatieven. Anders ben je de zoveelste schreeuwer in de massa.
Daarbij moeten we serieus nadenken over het verder professionaliseren van het raadslidmaatschap in de zin van opleiding en ambtelijke ondersteuning. Ook moeten we nadenken over het feit dat raadslidmaatschap geen vrijwilligersbaantje meer kan zijn omdat de materie steeds complexer wordt en de belangen voor inwoners en ondernemers steeds groter worden.
Het ‘level playing field‘ tussen college en raad is uit balans.

. politiekSTERKSTERK in de RaadWat is er aan de hand? Er is iets aan de hand in bestuurlijk Haarlemmermeer waar we de vinger niet achter krijgen. Als je dat constateert, ga je nadenken en erover praten. Binnen en buiten. Probeer je de context te schetsen. Zicht te krijgen op omstandigheden. En kom je tenslotte tot...Politieke Partij voor Constructieve Onvrede zonder Taboes - TIJD VOOR VERANDERING !