UPDATE: zie hieronder de antwoorden van het College. Korte samenvatting: er zijn 435 (!) dreigend daklozen in onze polder!

Een toenemend probleem in Nederland: economische daklozen, met schrijnende voorbeelden, ook uit Haarlemmermeer! Lees maar: https://www.groene.nl/artikel/ik-schaam-me-hier-erg-voor.
Hier vindt u onze schriftelijke vragen:

Datum:              7 januari 2018
Onderwerp:      Economische daklozen

Geacht College,

Graag uw aandacht voor het toenemende aantal ‘economische’ daklozen. Dit zijn daklozen zonder psychiatrische of verslavingsproblematiek. Steeds meer mensen belanden op straat door financiële problemen of zijn in een scheiding verwikkeld. Vertrekken uit huis om (ex-)vrouw en kinderen daar te laten wonen, hebben zelf inkomsten, maar kunnen vervolgens niet snel aan een woning komen. Een hotel is onbetaalbaar. En dan? Dan moet je bijvoorbeeld in je auto slapen… En vandaar uit je leven weer opbouwen. Grote kans dat dat niet lukt en je in een neerwaartse spiraal belandt.

Zij krijgen echter wél het stempel ‘zelfredzaam’ opgeplakt terwijl het werkelijke probleem is dat er te weinig opvangplekken en betaalbare woningen zijn. De wachtlijst voor een sociale huurwoning is vaak wel 8 jaar. En een urgentieverklaring kunnen deze mensen niet krijgen.

In onze gemeente worden daklozen – ook economische daklozen – verwezen naar de Brede Centrale Toegang (BCT) noodopvang in Haarlem. Daar worden ook (verwarde) zwervers en (drugs)verslaafden opgevangen. Als raadslid ben ik al enige malen aangesproken door ‘economische’ daklozen in onze gemeente. Ik verwijs dan naar de juiste instanties of schakel onze ambtenaren in, die dan uitstekend werk verrichten!

Uit onderzoek van Investico wordt duidelijk dat er een sterke toename is van ‘economische’ daklozen. Zij vallen vaak tussen wal en schip doordat zij ‘zelfredzaam’ worden verklaard. Zij worden zelf geacht een woonruimte te vinden. Vaak hebben ze al inkomsten in de vorm van een baan of een uitkering echter voorwaarde om loon of een uitkering te ontvangen is het hebben van een adres. Een ‘catch 22’-situatie. Graag wijs ik u op een artikel in De Groene Amsterdammer hierover: https://www.groene.nl/artikel/zelfredzaam-zonder-dak

Wij vinden het belangrijk om inzicht te krijgen in het aantal inwoners in Haarlemmermeer die dakloos zijn of tijdelijk onderdak bij familie of vrienden hebben gevonden.

  1. Heeft u het idee dat onze gemeente goed inzicht heeft in het aantal daklozen?
  1. Hoeveel inwoners van Haarlemmermeer zijn de afgelopen 3 jaren doorverwezen naar de BCT in Haarlem? En hoeveel daarvan hebben gebruik gemaakt van de BCT?
  1. Hoeveel inwoners die niet beschikken over eigen woonruimte (vanwege dakloosheid of onderdak bij familie en vrienden) zijn ‘zelfredzaam’ zonder kinderen? En hoeveel met kinderen?
  1. Hoeveel ‘zelfredzame’ inwoners die niet beschikken over eigen woonruimte hebben (tijdelijk) onderdak gevonden bij familie en vrienden? Hoeveel zonder kinderen? En hoeveel met kinderen?
  1. Bent u met ons van mening dat eigen huisvesting – ook voor economische daklozen – een basisbehoefte is om zelfredzaam te kunnen zijn?

In Haarlemmermeer slaapt geen kind onder de brug”, aldus onze wethouder. Een goede zaak!

Maar dat neemt niet weg dat we ook economisch daklozen niet onder de brug of tussen verslaafden moeten laten slapen. Graag pleit ik voor een aparte noodopvang voor deze mensen in de knel in Haarlemmermeer, noem het een Short Stay Hostel.

Zo’n Hostel is bedoeld voor mensen die zelfstandig zijn en een bestendige band hebben met Haarlemmermeer. Verder moeten gebruikers over voldoende geld beschikken om de overnachting vooruit te betalen. We zijn immers Sinterklaas niet. De bedoeling is dat deze ‘passanten’ in een rust- en regelperiode zelf actief zoeken naar een woonplek elders.
Dit Hostel kan bijvoorbeeld worden gerealiseerd in een leegstaand kantoor, met douche-, was- en kookgelegenheid, eventueel gedeeld door de bewoners. Soberheid is niet erg omdat er slechts een korte periode (uiterlijk een half jaar) noodopvang wordt geboden. Maar wel met in ieder geval een afsluitbare eigen kamer waar zij ook hun persoonlijke dingen kunnen bewaren en een fatsoenlijke slaapplek hebben.

Wanneer dit door de gemeente kan worden georganiseerd, kunnen de prijzen betaalbaar blijven en de bewoners betalen gewoon huur. Op de exploitatie hoeft dus geen belastinggeld toegelegd te worden. Het is immers eerst en vooral de verantwoordelijkheid van de personen zelf die scheiden of in de financiële problemen zijn gekomen.

Een verblijf in het Hostel is zoals gezegd van tijdelijke aard. Een beschermde plek waar deze mensen uiterlijk een half jaar een noodverblijf vinden om zelf aan de slag te gaan om zo snel mogelijk zelfstandige woonruimte te vinden.

In feite is het Short Stay Hostel een variant op de Mid-Stay woningen. De eerste mid-stay woningen in Hoofddorp zijn inmiddels bewoond door alleenstaande moeders met kinderen. Zij krijgen twee jaar de tijd om uit te zien naar andere woonruimte.

Het Short Stay Hostel is bedoeld voor alleenstaande economische daklozen zonder te huisvesten kinderen die binnen een half jaar – een sobere noodopvang als rustperiode – zelf voor woonruimte moeten zorgen. Bijvoorbeeld door met mensen in eenzelfde situatie een beschikbare woonruimte te vinden om zo de woonlasten te delen. Of hopelijk zijn er dan meer (betaalbare) woningen in onze gemeente beschikbaar.

  1. Graag vernemen wij of u wil laten onderzoeken of dit een noodoplossing kan bieden voor ‘economisch’ daklozen zonder kinderen.
  1. Ziet u (nog andere) oplossingen voor deze schrijnende problematiek?

Hartelijke groet,

Anneke van der Veer – Lid van der Veer

 

UPDATE: ANTWOORDEN VAN HET COLLEGE:

Op 9 januari 2018 ontvingen wij schriftelijke vragen van het lid Van der Veer over economische daklozen. Onderstaand treft u de beantwoording aan.

Vraag 1:
Heeft u het idee dat onze gemeente goed inzicht heeft in het aantal daklozen?
Antwoord:

Wij hebben inzicht in het aantal dak- en thuislozen, voor zover zij zich melden. In 2017 hebben zich 435 inwoners bij de gemeente (Sociale Dienstverlening, SDV), Stichting MeerWaarde en het Meer-team gemeld als (dreigend) dakloos. In feite is vrijwel niemand feitelijk dakloos, maar dreigt die situatie te ontstaan.
Ruim 200 mensen hebben op eigen kracht een oplossing gevonden. Bij de overige meldingen was sprake van meervoudige vragen, waarbij huisvesting een van de problemen was of inwoners zijn doorverwezen naar de Brede Centrale Toegang (BCT), als er sprake is van (openbare) geestelijke gezondheidsproblematiek (OGGz).

Vraag 2:
Hoeveel inwoners van Haarlemmermeer zijn de afgelopen 3 jaren doorverwezen naar de BCT in Haarlem? En hoeveel daarvan hebben gebruik gemaakt van de BCT?
Antwoord:
In 2017 zijn 82 mensen (waarvan 15 gezinnen) doorverwezen naar de Brede Centrale Toegang (BCT) Mensen die zich zelfstandig melden bij de BCT worden standaard terugverwezen naar SDV. Wanneer SDV en/of Meer-team naar de BCT verwijst en een klant tot de doelgroep van Openbare Geestelijke Gezondheidszorg (OGGz) wordt bevonden door de BCT, dan blijft het Meer-team altijd betrokken.

Vraag 3:
Hoeveel inwoners die niet beschikken over eigen woonruimte (vanwege dakloosheid of onderdak bij familie en vrienden) zijn ‘zelfredzaam’ zonder kinderen? En hoeveel met kinderen?
Antwoord: Meldingen van inwoners die zelfredzaam zijn en feitelijk geen dak boven hun hoofd hebben, komen nauwelijks voor. Deze inwoners melden zich niet en redden zich blijkbaar zelf. Deze inwoners zijn niet altijd gebonden aan de gemeente Haarlemmermeer en kunnen soms snel elders in Nederland een kamer of een anti-kraak woning huren. De inwoners die wij met regelmaat spreken, zijn voornamelijk thuisloos, hebben een dak boven hun hoofd en logeren op diverse adressen. Zie ook ons antwoord bij vraag 4.
Wij merken wel op dat de zelfredzaamheid afneemt naarmate de tijd die een persoon elders verblijft langer wordt. Er ontstaan dan op meerdere leefgebieden problemen.

Vraag 4:
Hoeveel ‘zelfredzame’ inwoners die niet beschikken over eigen woonruimte hebben (tijdelijk) onderdak gevonden bij familie en vrienden? Hoeveel zonder kinderen? En hoeveel met kinderen?
Antwoord: Ongeveer de helft van de mensen die zich melden als (dreigend) dakloos, vindt tijdelijk onderdak bij familie en vrienden (zie ook vraag 1). Het is ons niet bekend hoeveel gezinnen met kinderen dit betreft.

Vraag 5:
Bent u met ons van mening dat eigen huisvesting – ook voor economische daklozen -een basisbehoefte is om zelfredzaam te kunnen zijn?
Antwoord: Geen eigen huisvesting hebben betekent niet dat men niet zelfredzaam is. Een dak boven je hoofd, in het eigen netwerk of in een (opvang)voorziening is wel een basisbehoefte. Vanuit daar worden er inspanningen verricht richting structurele huisvesting.

Vraag 6:
Graag vernemen wij of u wil laten onderzoeken of dit (Short Stay Hostel) een noodoplossing kan bieden voor ‘economisch’ daklozen zonder kinderen.
Antwoord: Een Short Stay Hostel is niet dé oplossing voor de problemen van deze (kwetsbare) inwoners. Wij zetten vooral in op het voorkomen van dakloosheid, door maatwerk te bieden, zoals met het project ‘Vroeg Eropaf’ (een project gericht op dreigende dakloosheid van mensen die een woning hebben om deze te behouden). Aanzeggingen van huisontruimingen met inwonende minderjarige kinderen worden doorgezet naar de zorgcoördinatoren van de GGD (Vangnet & Advies), die naar een (tijdelijke) oplossing zoekt.
Wij merken op dat er inmiddels particuliere initiatieven voor shortstay voorzieningen zijn. Wij zullen binnen onze mogelijkheden deze initiatieven ondersteunen.

Vraag 7:

Ziet u (nog andere) oplossingen voor deze schrijnende problematiek?
Antwoord:
In 2018 ontwikkelen wij beleid op het verlenen van zorg en opvang aan (dreigend) daklozen die niet onder de doelgroep OGGZ vallen. Naast de ontwikkeling van de midstay voorziening, richten wij ons op toevoeging van huurwoningen aan de ‘onderkant’

______________________________

Tot zover de antwoorden van het College. Maar de vele mensen die contact met mij opnemen zijn daadwerkelijk dakloos. Slapen in hun auto, soms bij vrienden, soms in een bouwkeet, soms op Schiphol, soms op een bankje. Ik blijf me voor deze groep inspannen. En ja, het duurt lang voor we resultaat boeken. Dat vind ik ook.. 🙁
Maar ik ga door!

. Lid Van der VeerSTERK in de RaadUPDATE: zie hieronder de antwoorden van het College. Korte samenvatting: er zijn 435 (!) dreigend daklozen in onze polder! Een toenemend probleem in Nederland: economische daklozen, met schrijnende voorbeelden, ook uit Haarlemmermeer! Lees maar: https://www.groene.nl/artikel/ik-schaam-me-hier-erg-voor. Hier vindt u onze schriftelijke vragen: Datum:              7 januari 2018 Onderwerp:      Economische daklozen Geacht...Politieke Partij voor Constructieve Onvrede zonder Taboes - TIJD VOOR VERANDERING !