Ik zie het om me heen steeds meer gebeuren: een ander afzeiken. Waarom? Omdat dat op een of andere manier jouw eigen identiteit onderschrijft.

Het is een menseigen fenomeen om bij een groep te willen horen. Dat is evolutionair te verklaren: De mens heeft 99 procent van zijn geschiedenis geleefd in groepen, waarin het van overlevingsbelang was erbij te horen.

Identiteitsdrang is dus menselijk.  De wens om gezamenlijke denkbeelden te uiten, of om gezamenlijk ergens actie voor te voeren. Nu het poldermodel failliet is gebleken, worden tegenstellingen juist uitvergroot. De verschillen tussen groepen worden helder en dat zorgt voor binding binnen de eigen groep. De groep moet herkenbaar zijn. Polarisatie, en daarmee het behoud van de identiteit van de groep, heeft brandstof nodig. Voedt je de tegenstelling niet, dan vervalt de tegenstelling, en daarmee de groep.

In de politiek is het uitstekend om tegengestelde meningen te hebben, dat maakt het debat scherp en zorgt ervoor dat zoveel mogelijk meningen vertegenwoordigd worden. Maar een valkuil is dat partijen de inhoud op de achtergrond plaatsen doordat ze vast willen houden aan hun eigen, eerder gevormde, identiteit. Het debat verstart en verwordt dan vaak tot een persoonlijke aanval op degene met een tegengestelde mening. Inhoud is dan ondergeschikt aan spelen op de persoon (demoniseren).
De ‘andere’ groep wordt schuldig gehouden voor wat er niet goed gaat. Escalatie dus. Vooral sinds de moord op Theo van Gogh ziet de de overheid polarisatie als potentiële oorzaak van radicalisering. 

Sociale media, het in contact kunnen staan met grote groepen mensen, maakt dat ook massapsychologie zijn steentje bijdraagt aan de toename van polarisatie. Immers, je komt nu beduidend meer gelijkluidende meningen tegen: de groep wordt groter, het geluid van de groep wordt sterker.

Het onvermogen van individuen in een groep om in te zien dat niet alles wat mensen uit een andere groep zeggen verkeerd is, ontbreekt vaak. Dat beeld wordt somt bewust in stand gehouden, uit opportunisme. Mensen met een ander denkbeeld worden weggezet. Vaak niet meer om hun ideeën. Maar omdat ze ooit een idee hadden dat de ander niet aanstond. De inhoud speelt steeds minder een rol in het proces van polarisatie. Het gevaar van de drogreden “Argumentum ad hominem”(argument op de man) vind je vaak terug in de politieke arena. Persoon A doet bewering X. Er is iets mis met persoon A. Dus bewering X is onwaar.

Dat is de reden dat ook vaak goede ideeën van politieke tegenstanders niet worden gesteund: het verzwakt de eigen identiteit.
Een staaltje ‘oude politiek’ in optima forma.

. Lid Van der VeerSTERK verhaalIk zie het om me heen steeds meer gebeuren: een ander afzeiken. Waarom? Omdat dat op een of andere manier jouw eigen identiteit onderschrijft. Het is een menseigen fenomeen om bij een groep te willen horen. Dat is evolutionair te verklaren: De mens heeft 99 procent van zijn geschiedenis...Politieke Partij voor Constructieve Onvrede zonder Taboes - TIJD VOOR VERANDERING !