Iedereen zag het aankomen. Voor Charles Puigdemont, die na lang rekken de onafhankelijkheid wel moest uitroepen. Voor Mariano Rajoy, omdat een verscheurd Spanje een onmogelijke optie was en is. Met of zonder unanieme meerderheid in de hand.

Het is verdrietig. Bijna mensonterend. Een mooi land, mooie trotse bevolking, opverende economie geteisterd door een impasse waar nog geen oplossing voor is.

Het gaat me aan mijn hart. Spanje is toch mijn ‘patria segundo’.

Echter, mijn grootste verbazing gaat over de onmacht van de EU. Doodse stilte. Hooguit ontwijkende frasen over “het is een nationale aangelegenheid’. Regeringsleiders die geen mening hebben wanneer hun mening ertoe doet. Behalve het onderstrepen van ‘het grote gelijk’ van Madrid, omdat dit zo eenvoudig is,  want zo luidt immers de Grondwet.

Vóór de aankondiging van het referendum over Catalaanse onafhankelijkheid – dus ook voor het ongrondwettig verklaren ervan en opvolgend hard politieoptreden – hadden de Europese leiders initiatief moeten nemen tot gesprekken met de deelregering van Catalonië en de landsregering in Madrid.
In dit geval was zwijgen toestemmen.
Dus alle ruimte voor Puigdemont om zijn tactiek van een referendum door te drukken. Met als gevolg een uitkomst die geen ruimte meer bood de geest terug in de fles te krijgen.

De rest is niet de oorzaak maar het gevolg van het slappe optreden vanuit Brussel.

Rond de data van 31 oktober en 1 november worden in delen van Spanje de castañada feesten georganiseerd maar wat is dat eigenlijk? Het gaat hier om het poffen en eten van kastanjes die op vuur warm worden gemaakt, het drinken van typische wijn, het eten van zoete aardappelen en het eten van gekonfijt fruit. De castañada wordt in diverse delen van Spanje gevierd zoals Galicië, Cantabrië, Aragón, Asturië, Castilla y León en in Catalonië.

¡Salud!

. Van een van onze correspondentenSTERK verhaalIedereen zag het aankomen. Voor Charles Puigdemont, die na lang rekken de onafhankelijkheid wel moest uitroepen. Voor Mariano Rajoy, omdat een verscheurd Spanje een onmogelijke optie was en is. Met of zonder unanieme meerderheid in de hand. Het is verdrietig. Bijna mensonterend. Een mooi land, mooie trotse bevolking, opverende economie...Politieke Partij voor Constructieve Onvrede zonder Taboes - FORTIS ET LIBOR (sterk en vrij)