Daar zijn ze dan. De mannenbroeders. Presentatie van het regeerakkoord. Mijn collega noemde het gisteren masturberende fractieleiders. Niet mijn woorden maar ik begrijp het wel. De blijheid waarmee werd gepresenteerd vertrouw ik niet. Ieder zong een eigen liedje en probeerde te doen voorkomen dat het een harmonieus geheel is. Hamerend op wat je hebt binnen geharkt uit je eigen verkiezingsprogramma om vervolgens snel nuances aan te brengen en elkaar naar de ogen te kijken als er een kritische vraag voorbij komt.
De harkerigheid, de vrolijke kramp. Een plastic vertoning.

Maar dat was de vorm. Nu de inhoud.
Het was even akkeren in de huwelijksakte van VVD, CDA, D66 en CU. Want hadden staatsrechtdeskundigen niet geadviseerd een programma te schrijven op hoofdlijnen? Vanwege de complexe verkiezingsuitslag, uitsluiting van de tweede partij en het voorkomen van stagnatie? Het land moet geregeerd vanuit een heldere visie omdat grote, grensoverschrijdende problemen schreeuwen om een antwoord.

Tegen de adviezen in is het een lijvig document geworden waarin veel is dichtgetimmerd om intern debat binnen de coalitie te voorkomen. Want met één zetel meerderheid kan je je niet veel discussie veroorloven.
Echter anderzijds bestaat het beleid uit een grote serie flarden waarin relatief weinig is vastgelegd. Tal van maatregelen en beleidsvoornemens missen samenhang. Structurele hervormingen zie ik niet. Niet op het terrein van wonen, zorg, klimaat, veiligheid, arbeid en migratie.

Sterker nog, tal van onverstandige voornemens moeten het fundament vormen voor de komende regeringsperiode. Miljarden worden gestoken in fiscale ombuigingen als vlaktaks, verlagingen in box 3, woningforfait, vennootschapsbelasting en dividendbelasting. Fiscaal zeer aantrekkelijk voor buitenlandse partijen.
Hiertegenover staan geen structurele inkomsten.
Of je moet de btw-verhoging meetellen en de klimaatheffingen voor burgers en bedrijven. Dat kan als je slechts naar het huishoudboekje kijkt. Maar financieel-economisch zijn de maatregelen volkomen losgezongen van elkaar.

Voorts het aanpakken van oorzaken voor migratie. Opvang in de regio. Dus verhoging van het budget voor ontwikkelingssamenwerking. Het is alsof men nog steeds niets heeft geleerd. Sinds de escapades van Pronk inzake ontwikkelingshulp en de vele rapporten die hierover zijn verschenen, is er werkelijk niet één succesvol project aan te wijzen waarin migratie structureel werd teruggedrongen door geld te pompen in regio’s waar corrupt wanbestuur, rassenstrijd, oorlog of grote politieke spanningen heersen.
Ik doel dus niet op deze of gene vaccinatieprogramma’s of initiatieven in het kader van lokaal onderwijs aan arme bevolking. Ik heb het over grootschalige ontwikkelingshulp zoals het voor honderden miljoenen aanleggen van een haven in Palestina die vervolgens weer werd opgeblazen door de strijdende partijen. Of het bouwen van peperdure ziekenhuizen waar na een paar jaar al geen stuc meer op de muur zat en alles dat los en vast zit werd geroofd. Opvang in de regio is minimaal een Europese aangelegenheid, zo niet mondiaal aldus de VN. Onze begroting belasten terwijl medelidstaten niet eens hun afgesproken quota opvang realiseren, is nutteloos en zinloos.

Klimaat. Je gaat de criteria van Parijs niet halen door CO2 onder de grond te stoppen. Ook niet door een kolencentrale te sluiten. Je moet minder CO2 produceren. Grootschalig inzetten op de nieuwste technieken voor energieopwekking, als waterstof, aardwarmte, warmtepomptechnieken. Tegelijkertijd hoge heffingen binnenharken als er niet energieneutraal wordt gebouwd. Ons beroepsvervoer niet om zeep helpen door een fikse heffing. Je moet industrie accommoderen in de nieuwste fossielvrije productieprocessen. En de burger nog hogere milieuheffingen door de strot duwen is je begroting opleuken vanaf de verkeerde zijde.

Daarbij, de financiële risico’s zijn groot. Er wordt niets of nauwelijks iets gedaan aan stabilisering en regulering van de bankensector. We lenen er weer lustig op los en kopen als wildemannen onroerend goed omdat de rente nagenoeg nihil is. De opwaartse beurzen zijn de tweede bubbel. Verder het gebrek aan dus het stijgen van prijzen van essentiële grondstoffen en schoon water. De rekening landt automatisch op tafel bij de consument.

Kortom, ik mis de visie. De samenhang. Ik mis maatregelen die vernieuwing en herstructurering tonen. Ik zie een regeerakkoord waar ieder voor zich wat heeft binnen gelepeld maar waar de uitvoering nog wel eens op heel veel praktische én politieke weerstand kan stuiten. En dan moeten er ondertussen geen grote tegenvallers verschijnen, want dan hebben we pas echt een probleem.

. Van een van onze correspondentenSTERK verhaalDaar zijn ze dan. De mannenbroeders. Presentatie van het regeerakkoord. Mijn collega noemde het gisteren masturberende fractieleiders. Niet mijn woorden maar ik begrijp het wel. De blijheid waarmee werd gepresenteerd vertrouw ik niet. Ieder zong een eigen liedje en probeerde te doen voorkomen dat het een harmonieus geheel is....Politieke Partij voor Constructieve Onvrede zonder Taboes - FORTIS ET LIBOR (sterk en vrij)