Een bijzonder complex onderwerp waarover nog veel te doen zal zijn in de gemeenten. Waar het mij om gaat, is de onduidelijkheid over de ‘bestuurlijke afwegingsruimte’ en de ‘bevoegdheidsverdeling’.

In normaal Nederlands:
De gemeenteraad stelt de kaders. Geeft aan wat hij belangrijk vindt voor zijn inwoners. Komt op voor rechtsgelijkheid en goede besteding van belastinggeld. Het college van Burgemeester en Wethouders voert uit.
Om dit te kunnen doen, heeft het college ruimte nodig. Zodat hij niet voor ieder wissewasje goedkeuring hoeft te vragen aan de raad. Met andere woorden, de gemeenteraad geeft het college mandaat om zijn beleidsvisie en -voornemens om te zetten in de praktijk. Ook stelt de raad hiervoor budget beschikbaar, want voor niets gaat de zon op.

Nu de focus naar de nieuwe Omgevingswet.

We hadden gisteravond een informatiebijeenkomst over deze wet. Georganiseerd door de gemeente en gegeven door een bureau gespecialiseerd in deze wet. Tijdens deze avond werd er door de trainers gehamerd op:

Rechtszekerheid voor inwoners, ondernemers, agrariërs en alle andere belanghebbenden in de gemeente.
Flexibiliteit dus vertrouwen: dat moeten we als raad hebben in het college en dus niet alles helemaal moet dichttimmeren maar flexibel ermee om moeten gaan.

Maar er zit een grote denkfout achter deze goedbedoelde en zeer boeiende training / presentatie:

De nieuwe Omgevingswet werkt van de andere kant. Juist dan is het stellen van kaders en goed controleren door de gemeenteraad van essentieel belang.

Waren eerst bestemmingsplannen onderhevig aan tal van wetten en procedures, bezwaarmogelijkheden al ging het over de gestreepte donderpad in een achteraf slootje waarvan één paartje werd aangetroffen door wat activisten, nu werkt de beoogde nieuwe wetgeving andersom.

Even weer simpel gezegd: alles mag wanneer je niet verstoot tegen technische of landelijke wetgeving. Denk hierbij aan het bouwen van huizen die niet omvallen of lekken (Bouwbesluit). Bouwen volgens de jongste energievoorschriften of de verplichting om er wel voor te zorgen dat als je wijken aanlegt, dat mensen er ook fatsoenlijk in en uit kunnen via eigen en openbaar vervoer. Gewoon een paar voorbeelden ter verduidelijking.

Hoe wordt er nu gewerkt op weg naar de nieuwe Omgevingswet, die nog even op zich laat wachten omdat het allemaal nogal moeilijk is blijkbaar? Simsalabim: de Crisis- en Herstelwet!
De Crisis- en Herstelwet is een masker waarachter van alles mogelijk is wat normaal niet voorbij de wetgeving rond bestemmingsplannen was gekomen. Dus te pas en te onpas wordt gebruikt.

Dus ik wil niet alleen maar een potje janken hierover. Het heeft ook positieve gevolgen. Kijk naar onze gemeente Haarlemmermeer. Versneld bouwen van veel woningen waarbij je anders in langslepende procedures zou zijn beland. Aanleggen van Park21 waarbij er natuurlijk frictie is tussen de belangen van het college en de daar gevestigde agrariërs. Was dit de normale weg gelopen, waren we er nog lang niet.

De Ruimtelijke Economische Visie Rijsenhout is een voorbeeld van de andere kant. Prachtig dat Rijsenhout een mega-oppepper krijgt maar ik hoef hier toch niet te herhalen welke bull shit er door de kelen van de plaatselijke inwoners of ondernemers wordt geduwd. Ook dat is mogelijk met een Crisis- en Herstelwet dus mandaat van het College.

De smeltzekering in deze nieuwe wetgeving moet PARTICIPATIE worden. Dus is er een plan, wat dan ook, dan moeten belanghebbenden worden betrokken. Kunnen zij hun bezwaren en ideeën inleveren.

MAAR, zijn er (ik verzin het nu) 10 argumenten om nieuwe ontwikkelingen wel toe te staan (door college, provincie en rijk) en balen omwonenden van een woontoren in hun uitzicht op de polder….jammerrrr….maar helaas. Dus alleen maar roepen dat participatie moet, is niet voldoende. Dat doet niets af aan de grote verbeteringen die deze nieuwe wetgeving gaat bieden zodat we eindelijk van alle rompslomp af zijn en goede ontwikkelingen struikelen of vertragen op wetgeving van twee eeuwen terug!

DUS als de gemeenteraad niet oplet, wie gaat het dan opnemen voor onze inwoners, ondernemers, agrariërs en andere belanghebbenden? Waarmee helemaal niet is gezegd dat het college andere prioriteiten heeft. Ook zij spant zich met hart en ziel in voor haar burgers. Echter niet zelden heeft het college andere belangen die voortkomen uit een andere visie. Want zou dat niet zo zijn, heb je helemaal geen raad dus oppositie meer nodig! De raad controleert en doet dat (als het goed is) volgens het principe van het DUALE SYSTEEM!
Zie het als een koopcontract. Je hebt het nooit nodig als alles goed gaat. En je grijpt er naar als partijen elkaar op het gezicht dreigen te slaan omdat de een of de ander afspraken niet nakomt.

Nu weer even moeilijke tekst:
De VNG spreekt bij de invoering van de Omgevingswet niet van een juridische, maar van een maatschappelijke opgave, die een grote cultuurverandering met zich meebrengt dwars door alle beleidsafdelingen heen. Ambtenaren gaan integraal adviseren en kijken in hun ambtelijk voorbereidingsproces welke beleidsruimte er is. De Omgevingswet vraagt ook om aanpassing van de bestuurscultuur. De wethouder Ruimtelijke Ordening legt vroegtijdig de verbinding met collega’s omdat de fysieke ruimte iedereen raakt. Ook sociale vraagstukken slaan fysiek neer.

De VNG wijst gemeenten op het belang nu al voorbereidende stappen in de eigen organisatie te zetten. De Omgevingswet gaat niet om het verbeteren of optimaliseren van de bestaande situatie en manier van werken, maar om het echt anders doen. De wet schrijft algemene regels voor en het is aan de gemeente om die al dan niet verder in te kaderen. Dat vraagt om visie van gemeenten om die beleidsvrije ruimte te benutten. Dit vanuit de filosofie ‘wat kan in plaats van wat moet’.

Nou mensen, een hoop info over moeilijke zaken, die wellicht niet in uw hoofd leven. Maar let ook op alstublieft, dit gaat voor de nabije toekomst een heel belangrijk ding worden voor Haarlemmermeer. Daarom zijn wij ons al aan het scholen om goed voorbereid voor de dag te komen.

Met als insteek, de nieuwe Omgevingswet: prachtige kansen met meer vrijheden EN kinderziekten en rechtsongelijkheid in de kiem smoren want anders hebben inwoners het nakijken!

 

. Van een van onze correspondentenHLMREen bijzonder complex onderwerp waarover nog veel te doen zal zijn in de gemeenten. Waar het mij om gaat, is de onduidelijkheid over de 'bestuurlijke afwegingsruimte' en de 'bevoegdheidsverdeling'. In normaal Nederlands: De gemeenteraad stelt de kaders. Geeft aan wat hij belangrijk vindt voor zijn inwoners. Komt op voor rechtsgelijkheid en...Politieke Partij voor Constructieve Onvrede zonder Taboes - FORTIS ET LIBOR (sterk en vrij)