Door de decennia heen hebben we ons politiek laten gijzelen met taboeonderwerpen. Christelijke dogma’s rond onderwijsvrijheid of abortus. Linkse dogma’s over inkomensverdeling, Stichting van de Arbeid of een volkomen uit de klauwen gegroeide subsidiestroom. Spastische bewegingen over asielproblematiek en Islam. En nu hebben we met elkaar een nieuw onderwerp uitgevonden, namelijk het klimaat.

De CO2 wolken afkomstig uit de diepzee (een natuurlijk geothermisch effect) hebben een volume vele mate groter dan de uitstoot door verkeer en industrie. De ongekende landbouwproductie om onze vleesconsumptie op gang te houden is vele malen desastreuzer dan maatregelen tegen het terugdringen van uitstoot van broeikasgassen. Het fractioneren door de winning van schaliegas en -olie en hiermee de chemische vervuiling van de aarde is vele malen ernstiger dan het lozen van afvalstoffen in zee. Over zee gesproken, de plasticvervuiling op de oceanen vormen een directe bedreiging voor het maritieme klimaat, dé levensader voor alles wat leeft. Weet u dat één mammoettanker op jaarbasis meer vervuiling veroorzaakt door het verstoken van zwaar zwavelhoudende zware stookolie dan tientallen vrachtwagens wanneer deze continue 50 jaren zouden draaien? En de effecten hiervan niet of nauwelijks zijn terug te vinden in de statistieken over milieu en klimaat. We worden voor de gek gehouden met welgevallige statistiek. Iets dat is begonnen met het apocalyptische gezwam van Al Gore.

Want o wee wanneer je behoort tot de klimaatsceptici. Wanneer je kanttekeningen plaatst bij inzichten en maatregelen. Wanneer je ronduit tegen de fiscale milieuafpersing bent waarmee achtereenvolgende Kabinetten de staatskas hebben gevuld om aan de andere kant miljarden subsidie te verkwisten aan elektrisch rijden of windmolenparken.

Met grote euforie werd het Klimaatakkoord van Parijs omarmd. De politiekleiders gaven een partijtje zelfpijperij weg toen zij na moeizame onderhandelingen hadden besloten dat de opwarming van de aarde maximaal 2 graden Celsius mag bedragen.

Hoezo 2 graden? Hoezo een emissiestelsel gebaseerd op onderlinge afkoopbaarheid? Hoezo een achterliggend fiscaal- en subsidiestelsel waarvan de maatregelen niet of nauwelijks zijn getoetst op effectiviteit laat staan dat we nauwelijks zicht hebben op de lange termijneffecten ervan? Hoezo geen afspraken over substantiële investeringen in innovatieve technologieën?

Want één ding is zeker, het is niet de politiek die ‘sustainable solutions’ gaat ontwerpen inzake de energietransitie. Dat moet uit wetenschap en bedrijfsleven komen.

Neem de wildgroei van windmolens. Los van de esthetische en landschappelijke kant ervan, is geheel niet aangetoond dat grootschalige investeringen in windenergie een significante positieve bijdrage gaan leveren aan het klimaatprobleem.

De productie van deze apparaten is ongekend vervuilend. De plaatsing van deze apparaten en het langjarige effect op flora en fauna, op land en op zee, is nauwelijks in kaart gebracht. De atmosferische overlast idem. De overlast voor omwonenden of de maritieme omgeving door geluid, slagschaduw, wrijvingsenergie dus magnetisme ook niet. Het netto rendement van windmolens in een solid state businesscase waarin alle aspecten worden meegenomen, ook niet. Het is een ouderwetse mechanische oplossing voor een discutabel probleem.

Want wat klopt er werkelijk van de rekenmodellen rond broeikasgassen? Waarom schreeuwt plots de politiek dat het vijf over twaalf is? Wie legt onweerlegbare onderzoeken neer die aantonen dat menselijk handelen de grootste boosdoener is wanneer het gaat over de opwarming van de aarde? En mocht dat in grote lijnen wél zo zijn, waarom zijn wij als wereldgemeenschap, in het bijzonder als ontwikkelde westerse landen, niet in staat technieken te vervolmaken welke wél een radicale oplossing bieden voor het oeverloos verstoken van fossiele brandstoffen?

Voorbeelden:

Wetenschappers zijn inmiddels zover gevorderd dat zij zonnecellen hebben ontwikkeld met een netto rendement van over de 45%. Dat is tweemaal de opbrengst van de huidige, zwaar gesubsidieerde zonnepanelen. Daarnaast is een laboratoriumdoorbraak gerealiseerd met een totaal andere techniek (samenstelling) van zonnecellen. Hierbij gaat het om cellen gebouwd uit een synthetisch supra-silicium alsmede een veel effectievere manier van energietransport. Duur, echter zeer veel belovend. Om deze vindingen te vervolmaken en op grote schaal beschikbaar te krijgen is nog veel onderzoek dus investering nodig.

Kernfusie is een proces dat wij inmiddels op kleine schaal effectief hebben kunnen maken. De voordelen zijn ongekend, de milieubelasting nihil en de duurzaamheid groot. Om dergelijke installaties te kunnen ontwikkelen en betaalbaar te maken voor burger en industrie, zijn we miljarden verder. We gaan met nieuwe technieken om gelijk de achterlijke scepsis ten tijde van de ontwikkeling van de eerste stoomtreinen. Toen dacht men dat je zou worden doodgedrukt bij een snelheid boven de 60 mijl per uur.

Een totaal onderschat probleem is de emissie van fijnstof wanneer het gaat om verbranden van fossiele brandstoffen. Met name diesel, zware stookolie en kerosine hebben een nog nauwelijks becijferd effect op natuur, milieu en klimaat. Het is namelijk een biologisch gegeven dat fijnstof (ik heb het hierbij over de kleinste partikeltjes) tot in de haarvaten (letterlijk) doordringen van alles wat leeft. Ook in zee, dus onderwater. De effecten hiervan zijn desastreus. Een probleem vele malen groter dan het gezwam over CO2 of nitraten. Want deze laatsten zijn én noodzakelijk voor het überhaupt kunnen groeien van flora én zijn inmiddels bij overdaad uitstekend te hergebruiken voor de productie van kunststoffen, kunstmest alsmede het efficiënter laten verlopen van grootschalige chemische processen. Wie vertelt u daar eens wat over?

We worden achterlijk gehouden en ondertussen hard in de portemonnee geraakt. Want u begrijpt toch ook wel dat de burger de grootste bijdrage wordt gevraagd om de milieuhobby te bekostigen…! De beslissers / politici zijn onwetend en onbekwaam. En ondertussen worden wij op grote schaal geconfronteerd met oplossingen die meer schade aanrichten dan oplossingen bieden.

De recente geilheid over milieu en klimaat wordt misbruikt voor politiek gewin en niet voor herinrichting van onze samenleving, behoud van natuur en landschap, wetenschappelijk onderzoek naar technieken waarvan iedereen kan profiteren.

. Van een van onze correspondentenSTERK verhaalDoor de decennia heen hebben we ons politiek laten gijzelen met taboeonderwerpen. Christelijke dogma’s rond onderwijsvrijheid of abortus. Linkse dogma’s over inkomensverdeling, Stichting van de Arbeid of een volkomen uit de klauwen gegroeide subsidiestroom. Spastische bewegingen over asielproblematiek en Islam. En nu hebben we met elkaar een nieuw onderwerp...Politieke Partij voor Constructieve Onvrede zonder Taboes - TIJD VOOR VERANDERING !