Het Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen bericht over de moeizame zoektocht naar nieuwe kandidaat-raadsleden. Weinigen voelen zich blijkbaar geroepen om het vrijwillige ambt van raadslid op zich te nemen. Dat is niet verwonderlijk. Meerdere factoren spelen hierbij een rol.

Citaat NRC:

Ruim de helft van de partijen in middelgrote steden ondervindt strubbelingen bij het rondkrijgen van de kandidatenlijst. Vooral kleine lokale fracties hebben het moeilijk. Dat blijkt uit een rondgang van NRC langs 75 politieke partijen in 35 steden.

Het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties bracht begin dit jaar een gids uit om lokale partijen te helpen kandidaat-raadsleden te screenen. In deze Handreiking Integriteitstoetsing wordt partijen aangeraden om kandidaten naar een verklaring omtrent het gedrag (vog) te vragen. Daarnaast bevat de gids een vragenlijst die lokale partijen kunnen voorleggen aan hun kandidaten.

Iets minder dan de helft van de politieke partijen vraagt kandidaten niet om een verklaring omtrent het gedrag (vog), zo blijkt uit de rondgang. Veel partijen geven aan dat ze de meeste van hun kandidaten „al jaren” kennen en daarom een extra screening niet nodig vinden.

Reeds eerder berichtten wij over het werk van raadsleden. In termen als ‘’het is een hondenbaan maar ook een prachtig vak’.

Want dat is het. Het werk van Raadslid heeft inmiddels de status van goedbedoelende vrijwilliger ver overschreden. Volume en complexiteit van de materie vraagt om raadsleden die goed beslagen ten ijs komen. Want zij zijn het, met niet zelden relatief weinig ondersteuning, die veelomvattende dossiers moeten bestuderen, zich zorgvuldig op hun optreden in de raad moeten voorbereiden en, bij voorkeur, moeten beschikken over een achterban die hen met raad en daad bij kunnen staan om vaak ingewikkelde juridische, financiële en vakinhoudelijke controle te kunnen uitoefenen op beleidsplannen, begrotingen en kredietaanvragen door het College. Een College dat zich gesteund weet door een ambtenarenapparaat voor de inhoudelijke context echter tevens grote invloed kan doen gelden welke raadsvoorstellen, wanneer en in welke volgorde aan de raad worden gepresenteerd, strategie dus. Dat vervolgens de Raad regelmatig het nakijken heeft en debatsessies soms lijken op een Poolse Landdag waarin nog wat geroep aan de zijlijn plaatsvindt, is in deze niet verwonderlijk. Want in vele gevallen heeft alles met alles te maken.

Het allerbelangrijkste is wel de taak van volksvertegenwoordiger. In de letterlijke zin van het woord. Want daarvoor word je als raadslid op persoonlijke titel gekozen, in tegenstelling tot wat wel eens wordt beweerd dat een partij wordt gekozen in de gemeenteraad. Raadszetels worden in eerste instantie toegekend aan kandidaten die met voldoende voorkeursstemmen zijn gekozen. Pas daarna is de volgorde van de lijst van de partij bepalend.

Volksvertegenwoordiger dus. Met hieraan verbonden de plicht te waken over de rechten van je inwoners. Individueel zowel als in groepsverband. Dus scherp toe te zien dat inwoners niet de dupe worden van gemeentelijk beleid. Of maatregelen en beleid dat wordt afgehamerd in de vele samenwerkingsverbanden tussen gemeenten. Dat je opkomt voor burgers die, wel of niet door ingewikkelde wet- en regelgeving of ambtelijke barricades, dreigen tussen wal en schip te raken. Die bescherming verdienen van hun gemeenteraad zodat zij zo volwaardig mogelijk kunnen deelnemen aan onze samenleving. De zorg, scholing en begeleiding kunnen krijgen waar zij recht op hebben.

Dat vraagt van een volksvertegenwoordiger in de gemeenteraad een groot hart. Gecombineerd met duidelijke standpunten. Een transparante wijze van politiek bedrijven. In de wetenschap dat je als gemeenteraadslid permanent onder de loep ligt. Je afwegingen moet maken over rechtvaardigheid in het sociale domein. Moet waken over de belangen van onze ondernemers want zij zijn de voedingsbodem voor een welvarende gemeente, inkomenszekerheid voor hun werknemers en de dynamiek in gemeente en regio.

Scherp moet toezien op de besteding van belastinggeld, het huishoudboekje van de gemeente, de gewenste investeringen en de hoogte van haar schulden. Toezien op beleid over wonen en verkeer, groen en recreatie, onderwijs, veiligheid, de positie van ouderen, zieken en gehandicapten of mensen met een beperking, kansen voor onze jeugd, leefbaarheid en milieu en zo kan ik nog wel even doorgaan. Op het kantoor van Politiek STERK vult zich, naast de vele digitale documenten op de computers, inmiddels een boekenschap van ruim twee meter met bestudeerde en bewerkte dossiers over het jaar 2017. Vol met notities, gele plakvelletjes, tussengeschoven artikelen en kattenbelletjes. Zoals Van der Veer eerder schreef: je moet er maar zin in hebben.

Maar laat u zich niet ontmoedigen. Het is een prachtig en eerzaam vak. De voldoening weegt grootscheeps op tegen het werk. Het element van persoonlijke ontplooiing is eveneens een zeer positief, bijkomend effect. Want wanneer je je klus als Raadslid serieus neemt, heb je een unieke gelegenheid om je kennis, kunde en vaardigheden aan te scherpen. Zicht te krijgen op de handel en wandel in bestuurlijk Nederland en daarbuiten. En misschien nog wel het mooiste element van het ambt: op formele wijze je ondernemers en inwoners te kunnen vertegenwoordigen omdat zij je vragen dit te doen.

Politiek STERK mag zich gelukkig prijzen. Want naast het enige lid in de raad en een klein groepje mensen dat naast een drukke baan stukjes levert voor de webpagina, mogen wij leunen op specialisten in den lande. Mensen die geen interesse hebben in de klassieke verdeling van links, rechts, midden of confessioneel. Maar gratis en voor niks hun kennis aanbieden om ons lokale politieke werk te kunnen doen.
Op basis van feiten en constateringen. Vanuit de zienswijze dat de controlerende taak van de gemeenteraad de enige remedie is tegen bestuurlijke coalities die er een handje van hebben te tamboereren op eigen successen. Eigen hobby’s en persoonlijke voorkeuren. Wat hen in essentie niet kwalijk genomen kan worden want een bestuur zonder ambities kan je missen als kiespijn.

Maar soms gaat het met ze aan de haal. Worden de rolluiken gesloten en loert tunnelvisie om de hoek. Dan heb je een krachtige raad nodig die piketten slaat. Tot zover en niet verder. Opdrachten meegeeft voor regelingen in de regio. Een raad die standpunten, meningen ophaalt in de gemeenschap. Een heldere afweging maakt tussen algemeen en individueel belang. En, zonder aanziens des persoons, rechtdoor communiceert wat wel en niet door de beugel kan.

Mooi vak toch, raadslid!

. Van een van onze correspondentenSTERK verhaalHet Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen bericht over de moeizame zoektocht naar nieuwe kandidaat-raadsleden. Weinigen voelen zich blijkbaar geroepen om het vrijwillige ambt van raadslid op zich te nemen. Dat is niet verwonderlijk. Meerdere factoren spelen hierbij een rol. Citaat NRC: Ruim de helft van de partijen in middelgrote steden ondervindt strubbelingen...Politieke Partij voor Constructieve Onvrede zonder Taboes - TIJD VOOR VERANDERING !